Na het succes van hun eerste theatershow Running in the Family waren de tweelingbroers Arnout en Sander Brinks nog niet klaar met muziek makende familieleden. Er waren nog zoveel prachtige songs van broers uit de muziekgeschiedenis die wachtten op hun touch. De Volkskrant zei hierover: ‘Samenzang, zó prachtig dat hij uit één mond lijkt te komen, in plaats van uit twee’. Muziekjournalisten vergeleken hun stijl ook wel met soft rock uit de jaren 70. Tijd om de mannen zelf aan het woord te laten over hun nieuwe theaterconcert Running in the Family II. 

Hoe zijn de laatste jaren voor jullie verlopen?
Arnout: 2024 was een geweldig jaar. We waren acht weken lang te zien in het televisieprogramma Beste Zangers. In dat najaar deden we een volledig uitverkochte theatertour Running in the Family, en tijdens de laatste vier maanden van 2025 en de eerste maand van 2026 Running in the Family II, alleen met ons tweeën. Ook toen zaten de zalen nagenoeg vol. Dan merk je opeens het Beste Zangers-effect: er wordt meegezongen met onze songs. En geloof me, dat zijn niet de makkelijkste om mee te zingen.
Sander: Het was echt genieten. We hebben in de mooiste theaters en zalen van het land gespeeld. 

Wat is het verschil tussen een club- en een theatertour?
Arnout: Met de band voelt alles groter. We houden van die afwisseling: de bombast van een volle band tegenover de intimiteit en verstilling van het theater. En eerlijk: voor onze band als broers is het soms ook gezond om met meer muzikanten op pad te zijn.

Nieuwe songs? Vertel…
Sander: Ons voorlaatste album Blank Cassette kwam in de zomer van 2023 uit. Daarna brachten we losse nummers uit. Op 14 augustus is onze nieuwste plaat Family Tradition uitgebracht.
Arnout: Family Tradition gaat, zoals de titel al verraadt, veel over familie. Op het album werken we ook samen met muzikale families als Venice en de Alessi Brothers. Dat thema sluit heel natuurlijk aan bij onze theatertour Running in the Family II. Een aantal nummers van de plaat spelen we ook in de voorstelling, waardoor het album en de theatershow steeds meer met elkaar verweven zijn geraakt.

Vorig jaar 80, nu nog eens bijna 50 concerten: dat zijn intense tournees…
Sander: Ja, dat is topsport. We zijn gewend om hard te werken, maar letten nu nog meer op hoe we fysiek en mentaal fit blijven. Ik hou bijvoorbeeld van zwemmen, dus ik hoop dat er onderweg tijd voor is, anders word ik gek.
Arnout: Mijn gezin hoopt me ook nog af en toe te zien, haha. Daarom hebben we ons team uitgebreid. Zo kunnen we soms later van huis vertrekken en houden we energie over om na de shows nog mensen te ontmoeten. Die momenten zijn voor ons goud waard.

Wordt het tweede deel van Running in the Family meer van hetzelfde, of juist anders?
Arnout: De kern blijft wij tweeën, onze stemmen en onze gitaren. Zonder extra muzikanten hangt alles van ons af. Dat voelt vertrouwd, maar dit keer zijn we veel verder gegaan. We hebben grootser uitgepakt met decor, licht en het verhaal dat we vertellen. Daarbij werken we samen met mensen als regisseur Marcus Azzini en lichtontwerper Freek Ros, die ook met Wende en S10 ervaring hebben op podia, zoals het Songfestival. En minstens zo belangrijk: onze technici. Zij zijn eigenlijk ons derde en vierde bandlid, zo groot is hun rol in dit geheel.
Sander: Er zijn zoveel broers en zussen die samen muziek maken. Wij hebben songs gekozen die ons uitdagen en waar we echt van houden. Het moet dichtbij onszelf liggen, maar we vinden het ook geweldig om nummers die verder van ons afstaan naar ons toe te trekken. Het is een voorstelling met de lach én de traan.
Arnout: We brengen ook een ode aan onze broertjes Johnny en Jeffrey, onze eeneiige tweelingbroertjes die maar heel kort hebben geleefd. Voor ons is dat een wezenlijk deel van wie we zijn. In deze voorstelling krijgen zij een plek. Zo wordt het niet alleen een ode aan onze muzikale helden, maar ook een eerbetoon aan onze familie, aan wat we hebben meegekregen en willen doorgeven.