Posthuis Theater Heerenveen

'Kees de jongen' is een muzikale voorstelling naar het beroemde boek van Theo Thijssen. Over een jongen die zich met fantasie en verbeelding door het leven slaat. Hoe uitzichtloos de situatie ook lijkt, altijd zijn er weer nieuwe mogelijkheden.
Kees Bakels is gewone jongen uit Amsterdam. Zijn ouders hebben een schoenwinkel en hij heeft een broertje en een zusje. Thuis is er weinig geld, zijn vader is doodziek en zijn moeder ongerust. Opa en oma klagen voortdurend. Gelukkig maar dat hij van binnen zo bijzonder is, slimmer en heldhaftiger dan alle anderen.

Uit de recensies: 
De Volkskrant (21 december 2009, Vincent Kouters)
"Eigenlijk bestaat Kees Bakels uit twee Kezen. De ene is een goedaardige Amsterdamse jongen die zijn doodzieke vader en overbezorgde moeder helpt in de schoenenwinkel. De andere verzint fantastische verhalen, waarin hij schermkampioen wordt, of Rosa Overbeek aanspreekt, het leukste meisje van de klas. Daarom wordt Kees in de theaterversie door twee acteurs gespeeld. Ze zien er hetzelfde uit. Maar als Kees van zijn irritante opa en oma een oud, lelijk jasje krijgt, zegt de echte netjes dankuwel, terwijl zijn alter ego vol afschuw toekijkt. De voorstelling blijft boeien door de slimme truc met de twee Kezen, waardoor het vertrouwde perspectief uit het boek behouden blijft, zonder dat het een saaie voorleesvoorstelling wordt. Dat komt ook door een aanstekelijk enthousiaste en alomtegenwoordige Kees op het podium. En door actrice Tamar van den Dop als de jammerende Jordanese moeder, die maar niet schijnt te begrijpen dat haar Kees zowat de belangrijkste jongen is geweest, die er ooit bestaan heeft."

Tijdens de pauze van de voorstelling staan in de foyer van het Posthuis Theater drie grote houten fotoborden van 1,50 x 2,40 meter waar telkens drie personages uit de voorstelling op staan, waarbij het gezicht uit het bord is gezaagd. Toeschouwers, jong en oud, kunnen achter deze borden gaan staan en hun gezicht door het gat steken om zo een foto van zichzelf te laten maken (door vrienden of familie) als Kees de jongen personage. Het Posthuis Theater gaat ervan uit dat bijna elke toeschouwer een telefoon met fotocamera bij zich heeft, zodat er geen aparte fotograaf is ingeschakeld.